MyPhotoPics: Marsh Arabs, οι Άραβες των Βάλτων

Οι Άραβες των Βάλτων, αναφέρονται επίσης ως Ahwaris, Maʻdān, είναι αυτόχθονες κάτοικοι των Μεσοποταμιακών βάλτων στο σημερινό νότιο Ιράκ, καθώς και στους Βάλτους Hawizeh που εκτείνονται στα σύνορα Ιράκ-Ιράν. Αποτελούμενοι από μέλη πολλών φυλών και διαφορετικών φυλετικών συνομοσπονδιών, όπως οι Āl Bū Muḥammad, Ferayghāt, Shaghanbah, είχαν αναπτύξει μια κουλτούρα επικεντρωμένη στους φυσικούς πόρους των βάλτων. Η πλειοψηφία τους είναι Μουσουλμάνοι Δωδεκαδικοί Σιίτες.

Πολλοί εκτοπίστηκαν βίαια κατά την διάρκεια της Γενοκτονίας των
Ahwari, όταν οι υγρότοποι αποξηράνθηκαν και κατά τις εξεγέρσεις του 1991 στο Ιράκ. Μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, το 2003, η ροή του νερού προς τους βάλτους αποκαταστάθηκε και το οικοσύστημα άρχισε να ανακάμπτει.

Η προέλευσή τους αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας. Βρετανοί αποικιοκράτες εθνογράφοι δυσκολεύτηκαν να ταξινομήσουν ορισμένα από τα κοινωνικά τους έθιμα και εικάζουν ότι μπορεί να προέρχονταν από την κοιλάδα του Ινδού, Πακιστάν, ή μπορεί να κατάγονταν από τον Ζουτάρ, ο οποίος μετακόμισε στην περιοχή του κάτω Ιράκ τον 8ο και 9ο αιώνα και ακολούθησε παρόμοια έθιμα και παραδόσεις.

Μερικοί μελετητές, όπως ο Αλί Αλ-Ουάρντι, ισχυρίστηκαν ότι
κατάγονται από τους Ναβαταίους του Ιράκ, τον λαό που μιλούσε Αραμαϊκά και κατοικούσε στην Κάτω Μεσοποταμία κατά τον Μεσαίωνα, και ορισμένες από τις φυλές τους μάλιστα ακολουθούν την καταγωγή τους από τους εξισλαμισμένους Μανδαίους.

Άλλοι μελετητές έχουν προτείνει ιστορικούς και γενετικούς δεσμούς μεταξύ των Αράβων των Βάλτων και των αρχαίων Σουμερίων λόγω κοινών γεωργικών πρακτικών, μεθόδων οικοδόμησης κατοικιών και τοποθεσίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει γραπτή καταγραφή των φυλών των βάλτων μέχρι τον ένατο αιώνα και οι Σουμέριοι έχασαν την ξεχωριστή εθνική τους ταυτότητα περίπου το 1800 π.Χ., περίπου 2700 χρόνια πριν.

Η κοινωνία των Αράβων των Βάλτων χωριζόταν σε δύο κύριες ομάδες ανάλογα με το επάγγελμα. Η μία ομάδα εξέτρεφε νεροβούβαλους ενώ η άλλη καλλιέργειες όπως ρύζι, κριθάρι, σιτάρι και κεχρί. Επίσης, διατηρούσαν κάποια πρόβατα και βοοειδή. Στα τέλη του εικοστού αιώνα, ένα τρίτο κύριο επάγγελμα εισήλθε στη ζωή τους, η ύφανση ψαθών με καλάμια.

Κύρια αρχή είναι ο τοπικός Σεΐχης. Διατηρεί το μουντίφ, το οποίο λειτουργεί ως πολιτικό, κοινωνικό, δικαστικό και θρησκευτικό κέντρο, χρησιμοποιείται ως τόπος επίλυσης διαφορών, διεξαγωγής διπλωματικών επαφών με άλλες φυλές και ως σημείο συγκέντρωσης για θρησκευτικές και άλλες γιορτές. Είναι επίσης ο τόπος όπου προσφέρεται φιλοξενία στους επισκέπτες.

Η τυπική κατοικία έχει πλάτος λίγο περισσότερο από δύο μέτρα, μήκος περίπου έξι μέτρα και ύψος λίγο λιγότερο από τρία μέτρα και ήταν κατασκευασμένη είτε στην όχθη του νερού είτε σε ένα τεχνητό νησί από καλάμια που ονομάζεται κιμπάσα.

Ένα πιο σταθερό από στρώσεις καλαμιών και λάσπης ονομάζεται μπιμπίν. Είχαν εισόδους και στα δύο άκρα με ένα παραβάν στη μέση. Το ένα άκρο χρησιμοποιούνταν ως κατοικία και το άλλο άκρο για να στεγάσει ζώα σε κακές καιρικές συνθήκες.