Απέναντι από το χωριό, τα βράχια σχηματίζουν μια μεγάλη τρύπα και υπάρχει ένας μύθος, που λέει ότι, τα παλιά χρόνια τα νερά των πηγών ξεπηδούσαν από μια σκοτεινή σπηλιά, στην οποία είχε τη φωλιά του ένας ανθρωποφάγος δράκος, που εξουσίαζε τα νερά των πηγών και για να τα αφήνει να τρέχουν ελεύθερα ώστε να πίνουν οι άνθρωποι, τα ζώα και να ποτίζονται τα χωράφια, έπρεπε, κάθε χρόνο στο πανηγύρι του χωριού, στην εορτή του Αγίου Γεωργίου, να αρπάζει ως αντάλλαγμα την ομορφότερη νέα.
Την ώρα που έμπαιναν στο χορό οι νέες της περιοχής, έβγαινε από την φωλιά του, μεταμορφωνόταν σε ευπαρουσίαστο νέο, παρακολουθούσε τις κοπέλες, εντόπιζε την πιο αστραφτερή, πλησίαζε στο χορό, την έπιανε από το χέρι και κάποια στιγμή την άρπαζε στην αγκαλιά του και με τη βία την πήγαινε μέσα στη φωλιά του, την δρακότρυπα και την καταβρόχθιζε.
Οι κάτοικοι αποφάσισαν να σταματήσουν το πανηγύρι από τον
φόβο τους και δεν ξαναγιόρτασαν. Κάποια χρονιά, αρκετοί κάτοικοι του χωριού είδαν στον ύπνο τους τον Άγιο Γεώργιο να τους ενθαρρύνει και να τους προτρέπει να γιορτάσουν κανονικά και να μη φοβηθούν το δράκο.
Όταν έφτασε η γιορτή του Πάσχα, που τη Δευτέρα θα γιόρταζαν τον Άγιο Γεώργιο, ετοιμάστηκαν να πανηγυρίσουν. Μετά τη θεία λειτουργία άρχισαν τα όργανα να παίζουν χορευτικά τραγούδια και οι νέες μπήκαν στο χορό. Ξαφνικά από τη δρακότρυπα βγήκε ο δράκος και οι πανηγυριώτες πάγωσαν, φοβισμένοι και τρομαγμένοι παρακολουθούσαν τις κινήσεις του.
Πλησίασε στον κύκλο των κοριτσιών και έπιασε το χέρι μιας
νέας. Ξαφνικά, ακούστηκε ένας δυνατός θόρυβος και μια λάμψη θάμπωσε τα μάτια τους. Ο Άγιος Γεώργιος έφιππος άρχισε να κυνηγάει με το κοντάρι του τον δράκο, που μεταμορφώθηκε αμέσως σε πελώριο φίδι με μεγάλα φτερά και πέταξε στον αέρα, για να ξεφύγει.
Το πέταγμά του ήταν τόσο δυνατό και θορυβώδες που τρύπησε το αριστερό μέρος του λόφου και κατευθύνθηκε προς τους Παπαδάτες. Οι πληγές του από τα κτυπήματα του κονταριού και των λιθαριών του λόφου ήταν τόσο μεγάλες που υπέκυψε μετά από λίγο.
Λένε μάλιστα πως το κομμάτι του λόφου, που δημιούργησε την
τρύπα, πετάχτηκε με τέτοια δύναμη, ώστε έφτασε μέχρι το χωριό Παπαδάτες της Πρέβεζας. Οι ντόπιοι κάτοικοι του χωριού δείχνουν σήμερα έναν πελώριο βράχο στην περιοχή τους, που έχει το σχήμα της τρύπας του λόφου.
Οι κάτοικοι της περιοχής των πηγών από ευγνωμοσύνη προς τον Άγιο Γεώργιο, που τους απάλλαξε από τον ανθρωποφάγο δράκο, έκτισαν στο μέρος της δρακότρυπας ναό στο όνομα του Αγίου Γεωργίου και μετονόμασαν το χωριό τους Άγιο Γεώργιο. Κάθε χρόνο στη γιορτή του γίνεται μεγάλο πανηγύρι στην πλατεία, που είναι δίπλα από το ναό του.
MyPhotoPics




.jpg)







.jpg)
