Νοτιοδυτικά της Βουδαπέστης, σε απόσταση 47 χλμ., Ουγγαρία, βρίσκεται το Ελληνικό χωριό "Beloiannisz" που σημαίνει "Μπελογιάννης" και είναι ένα από τα νεότερα της Ουγγαρίας. Η ανοικοδόμησή του άρχισε στις 6 Μαΐου 1950 και χτίστηκε από εθελοντές. Αρχικά ονομάστηκε Γκερεγκφάλβα, Görögfalva, δηλαδή Ελληνοχώρι, αφού προοριζόταν να φιλοξενήσει πολιτικούς πρόσφυγες κατά την περίοδο του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου 1946-49.
Στις 3 Απριλίου 1952 μετονομάστηκε σε Μπελογιάννης,
Beloiannisz στα ουγγρικά, προς τιμήν του αγωνιστή της αντίστασης Νίκου Μπελογιάννη, ο οποίος είχε εκτελεστεί στην Ελλάδα λίγες μέρες νωρίτερα, με την κατηγορία της κατασκοπείας. Τότε το χωριό είχε 1.850 κατοίκους. Σε σύντομο χρονικό διάστημα ανεγέρθηκαν 418 σπίτια.
Το σχολείο, όπου διδάσκεται η ελληνική γλώσσα από Έλληνα δάσκαλο.
Η κεντρική πλατεία με την βιβλιοθήκη.
Το δημαρχείο.
Το 1996 χτίστηκε η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία των Αγίων
Δημητρίου, Κωνσταντίνου και Ελένης. Στην επέτειο των 50 ετών από την ίδρυση του χωριού, το επισκέφτηκε και λειτούργησε στην εκκλησία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.
Μετά το 1974 και κυρίως μετά το 1982 αρκετοί κάτοικοι επέστρεψαν στην Ελλάδα, όταν τους επιτράπηκε η επιστροφή. Όμως αρκετοί, ιδίως οι νεότεροι, έμειναν στην Ουγγαρία. Σήμερα η πλειονότητα των κατοίκων εργάζεται στις κοντινές πόλεις Σαζχαλομμπάτα και Ντουναουιβάρος. Πολλοί διατηρούν ακόμα την ελληνική ταυτότητα.
Χαρακτηριστικό είναι πως από τα πρώτα χρόνια της
ανοικοδόμησης του χωριού μέχρι και σήμερα, οι Έλληνες γιορτάζουν τις εθνικές γιορτές και παραδόσεις. Όπως επίσης στις 20 Αυγούστου κάθε χρόνου, απ’ την αρχή της ύπαρξης του χωριού ως και σήμερα, γιορτάζεται η ίδρυσή του.
Μνημείο Νίκου Μπελογιάννη
Και το οικόσημο του χωριού!
