Τα παιδιά έψαχναν μανιωδώς τα μπαλόνια αλλά κανένα δεν έβρισκε το δικό του. Τότε η δασκάλα τους ζήτησε να πιάσουν το πρώτο μπαλόνι που θα βρουν μπροστά τους και να το δώσουν στο παιδί που γράφει το όνομά του. Σε λιγότερο από δύο λεπτά, όλοι κρατούσαν το δικό τους μπαλόνι.
Τότε η δασκάλα είπε στα παιδιά:
"Αυτά τα μπαλόνια είναι σαν την ευτυχία. Δεν θα την βρούμε αν ψάχνουμε μόνο την δική μας. Αν όμως νοιαζόμαστε και για την ευτυχία του άλλου, τότε αυτό θα μας βοηθήσει σίγουρα να βρούμε τη δική μας"!



