Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο η Rowena Cade
μετακόμισε στην Κορνουάλη με τη μητέρα της και αγόρασε το βραχώδες ακρωτήρι στο Minack, από το meynek, που σημαίνει "βραχώδης τόπος" στην Κορνουάλη, για 100 £ για να χτίσει ένα σπίτι εκεί. Ασχολήθηκε με το τοπικό θέατρο και το 1930 άρχισε να σχεδιάζει ένα θέατρο στον κήπο της, με εμφανείς επιρροές από το Αρχαίο Ελληνικό Θέατρο. Με τη βοήθεια των κηπουρών της Billy Rawlings και Charles Angove, διαμόρφωσε τα καθίσματα του θεάτρου και τη σκηνή στον βράχο.
Υπήρχαν παραστάσεις κάθε καλοκαίρι ενώ κατά την διάρκεια του χειμώνα η Rowena και οι κηπουροί της συνέχιζαν να βελτιώνουν και να επεκτείνουν το θέατρο. Χρησιμοποιώντας άμμο από την παραλία, επινόησε έναν τρόπο να κάνει το θέατρο να μοιάζει με πέτρινο, παρόλο που το μεγαλύτερο μέρος του είναι φτιαγμένο από σκυρόδεμα και τσιμέντο. Διακόσμησε δε τα καθίσματα με ονόματα θεατρικών έργων, παραστάσεων και κελτικών σχεδίων.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το θέατρο
περιήλθε στον στρατό, ο οποίος το χρησιμοποιούσε ως φυλάκιο. Μετά τον πόλεμο, η Rowena άρχισε να αποκαθιστά και να ανοικοδομεί το θέατρο, πάλι με τη βοήθεια του Billy Rawlings. Έφτιαξαν έναν νέο δρόμο και χώρο στάθμευσης. Το 2014, το Minack Theatre επιλέχθηκε ως ένα από τα πιο θεαματικά θέατρα στον κόσμο.
Υπάρχει μόνο ένα κάθισμα από γρανίτη σε όλο το θέατρο. Η Rowena Cade το αφιέρωσε στον κηπουρό και βοηθό της, Billy Rawlings, ο οποίος απεβίωσε το 1966. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά την αναστήλωση του θεάτρου, το πυροβολείο μετατράπηκε σε ταμείο.
Το 1976, η Rowena Cade δώρισε το Minack Theatre στο φιλανθρωπικό καταπίστευμα που το διαχειρίζεται τώρα. Λίγο αργότερα, αγόρασε ένα μπανγκαλόου και περισσότερη γη για να παρέχει γραφεία και μεγαλύτερο χώρο στάθμευσης.
MyPhotoPics


.jpg)





.jpg)






