Χρησιμοποιούσε ανδρικό λογοτεχνικό ψευδώνυμο, γιατί, όπως είχε πει, ήθελε να είναι σίγουρη ότι θα πάρουν στα σοβαρά τα έργα της. Οι γυναίκες συγγραφείς ήταν ελεύθερες να δημοσιεύουν τα έργα τους με το δικό τους όνομα, αλλά η Έλιοτ ήθελε να εξασφαλίσει ότι δεν θα θεωρούνταν απλά μία συγγραφέας ρομάντζων.
Τα σημαντικότερα έργα της:
Adam Bede (1859)
Το ανυψωμένο πέπλο (1859),
Ο νερόμυλος στον Φλος (1860),
Σίλας Μάρνερ (1861),
Μίντλμαρτς (1871–72). Το τελευταίο θεωρείται το αριστούργημά της και από τα κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Κάποια λόγια της:"Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είχες γίνει".
"Ποια μοναξιά είναι χειρότερη από την έλλειψη εμπιστοσύνης";
"Ανεξάρτητα από το αν η ευτυχία μπορεί να έρθει ή όχι, πρέπει κανείς να προσπαθεί και να είναι προετοιμασμένος να ζήσει χωρίς αυτήν".
MyPhotoPics