Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Άμα

Άμα, που σημαίνει «γυναίκα στη θάλασσα», είναι ομάδες γυναικών που ζουν σε ψαροχώρια στις ακτές της Ιαπωνίας, εδώ και 2.000 χρόνια. Μένουν σε ξύλινες καλύβες κοντά στην θάλασσα και η δουλειά ...
τους είναι να βγάζουν μαργαριτάρια, κοχύλια και θαλασσινά.
Κρατούν την αναπνοή τους έως και στα 25 μέτρα βάθος, χωρίς να χρησιμοποιούν φιάλες οξυγόνου! Ο μόνος εξοπλισμός μια μάσκα και βατραχοπέδιλα. Η ενδυμασία των Άμα ήταν λιτή ώστε να μπορούν να κινούνται ελεύθερα στο βυθό του ωκεανού.
Μέχρι και το 1950 φορούσαν μόνο ένα κομμάτι ύφασμα (fundoshi) και μια μπαντάνα (tenugui) για να καλύπτουν τα μαλλιά τους, αλλά και να διώχνουν τα κακά πνεύματα. Με αυτόν τον τρόπο ισχυρίζονταν ότι ήταν πιο ελεύθερες να κινηθούν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Σήμερα, φορούν μία βαμβακερή στολή κατάδυσης. Με το στιλέτο  αφαιρούν τα μαργαριτάρια από τα όστρακα.
Με την πάροδο του χρόνου έχουν μειωθεί σημαντικά και ο μέσος όρος ηλικίας τους έχει ανέβει. Οι περισσότερες Άμα είναι από 50 έως 60 χρονών, υπάρχουν κάποιες που είναι 70, ενώ πολύ λίγες είναι από 20 έως 30. Η παράδοση των Άμα περνάει από μητέρα σε κόρη. Οι περισσότερες βρίσκονται στις περιοχές Τόμπα, Σίμα και στη χερσόνησο Κίι.
Την ύπαρξη τους επιβεβαίωσε στα μέσα του 20ου αιώνα ο δικηγόρος, Iwase Yoshiyuki. Ο Iwase γύρισε στο ψαροχώρι που μεγάλωσε και μαγεμένος από τις δεινές δύτριες φωτογράφισε το σπάνιο επάγγελμα. Οι «γοργόνες» βουτούν για δύο λεπτά και βγαίνουν για να πάρουν ανάσα μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Το 1956 υπήρχαν τουλάχιστον 17 χιλιάδες Άμα, ενώ το 2010 ο πληθυσμός τους ήταν μόνο 2.100.


MyPhotoPics