Θεοτόκου και του Αϊ-Γιώργη. Η πρώτη κατασκευάστηκε το 1810 από μάρμαρο της περιοχής. Ο ξύλινος εσωτερικός της διάκοσμος πυρπολήθηκε κατά την διάρκεια της Επανάστασης. Την δεκαετία του 1970 ανακατασκευάστηκε στη μορφή που υπάρχει μέχρι και σήμερα.
_2025.jpg)
Ιουλίου, του Προφήτη Ηλία, κάτοικοι συγκεντρώνονται στο ομώνυμο εκκλησάκι που βρίσκεται επάνω από το χωριό, σε υψόμετρο 1.300 μέτρων και τελούν δοξολογία.
Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη απέναντι από τον οικισμό.
Στις 18 Μαΐου του 1821, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, στο χωριό δόθηκε η Μάχη των Δολιανών. Στη συγκεκριμένη μάχη, ο Νικηταράς που κρατούσε με 300 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 4.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Εκείνη την ημέρα πήρε και το προσωνύμιο "Τουρκοφάγος", το οποίο τον συνόδευε μετέπειτα, διότι σύμφωνα με την παράδοση προκάλεσε μεγάλες απώλειες στον αντίπαλο.
οικισμού και συγκεκριμένα στην περιοχή "ρέμα του Τσάκωνα", που αποτέλεσε το κύριο πεδίο της μάχης.
Ιστορικό και Εθνογραφικό Μουσείο Δολιανών. Εγκαινιάστηκε στις 23 Μαΐου του 2015. Στεγάζεται στην οικία των αδελφών Χριστοφίλη, η οποία είναι γνωστή και ως "Το ταμπούρι του Νικηταρά", καθώς στο συγκεκριμένο κτίσμα οχυρώθηκε ο Νικηταράς με μια ομάδα συναγωνιστών του κατά τη Μάχη των Δολιανών. Είναι αφιερωμένο στην νικηφόρα "Μάχη των Δολιανών" που διεξήχθη στο χωριό αλλά και στην λαογραφία που αφορούσε την καθημερινότητα της περιοχής κατά τα παρελθόντα έτη.
Το παλαιό σχολείο. Αποτελείται από δύο κτήρια, τα οποία έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Το μικρότερο και παλαιότερο από αυτά ανεγέρθηκε το 1853, ενώ το κυρίως κτήριο χρονολογείται από τις αρχές του 20ου αιώνα. Σταμάτησε οριστικά τη λειτουργία του τον Οκτώβριο του 1982. Σήμερα και τα δύο κτήρια λειτουργούν ως παραδοσιακός ξενώνας.
Παραδοσιακές βρύσες. Μαρμάρινες και πέτρινες παραδοσιακές βρύσες. Οι περισσότερες διασώζονται μέχρι σήμερα, αν και ορισμένες έχουν πλέον στερέψει. Κάποιες από αυτές είναι: η Σοποτός, λίγο πριν την είσοδο στα Δολιανά. Χτίστηκε το1713 ή 1808 και έχει ενταχθεί από το 1998 στον "διαρκή κατάλογο κηρυγμένων αρχαιολογικών χώρων και μνημείων" του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.
Η Λουτσίτσα, στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Μαζί με την βρύση "Κόκκινος", αποτελούν χαρακτηριστικά σημεία αναφοράς για τους επισκέπτες, προσφέροντας δροσερό νερό και παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Του Τσιρίκου, στη θέση Ρυκάκια, του Κόντη, στη θέση Αγγελαίικα, ο Κοντινός και η Βλάγγα, που σημαίνει "υγρασία" στα Σλάβικα. Παλαιότερα λειτουργούσαν επτά νερόμυλοι, όμως πλέον έχουν εγκαταλειφθεί.
Το Δασικό Χωριό. Βρίσκεται στην άκρη του οικισμού και σε
υψόμετρο 1.100 μέτρα, στη θέση Χορευταρού-Κρέκιζα, με υποδομές που διευκολύνουν την ολιγοήμερη διαμονή επισκεπτών κοντά στο δάσος, για λόγους αναψυχής ή εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για έναν από τους έξι τέτοιους οικισμούς της χώρας. Αποτελείται από 20 ξύλινες κατοικίες, οι οποίες μπορούν να φιλοξενήσουν έως 80 επισκέπτες. Υπάρχει και ένα σαλέ χωρητικότητας 200 ατόμων.
Η Μεταφορά της εικόνας του Αγίου Γεωργίου. Την πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου, η εικόνα του προστάτη του χωριού, μεταφέρεται στον πεδινό οικισμό. Κατά την κάθοδο, η μεταφορά γίνεται από τους κατοίκους, αρχικά με τα χέρια και στη συνέχεια κουβαλώντας την στους ώμους τους, σε μια τελετουργική πεζοπορία που κρατάει οκτώ ώρες. Στις 23 Απριλίου η εικόνα μεταφέρεται ξανά στον ορεινό οικισμό, με λεωφορείο. Υπολογίζεται ότι το πατροπαράδοτο έθιμο ξεκίνησε για πρώτη φορά λίγο μετά το 1850. 
MyPhotoPics
οικισμού και συγκεκριμένα στην περιοχή "ρέμα του Τσάκωνα", που αποτέλεσε το κύριο πεδίο της μάχης.
Το όνομά του φέρει και το τοπικό ποδοσφαιρικό σωματείο: "Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νικηταράς Δολιανών" ή απλώς "Νικηταράς".
Αξιοθέατα στα άνω Δολιανά:
υψόμετρο 1.100 μέτρα, στη θέση Χορευταρού-Κρέκιζα, με υποδομές που διευκολύνουν την ολιγοήμερη διαμονή επισκεπτών κοντά στο δάσος, για λόγους αναψυχής ή εκπαιδευτικούς. Πρόκειται για έναν από τους έξι τέτοιους οικισμούς της χώρας. Αποτελείται από 20 ξύλινες κατοικίες, οι οποίες μπορούν να φιλοξενήσουν έως 80 επισκέπτες. Υπάρχει και ένα σαλέ χωρητικότητας 200 ατόμων.
Πλησίον του οικισμού βρίσκεται ένα μικρό, πέτρινο θέατρο, το οποίο δημιουργήθηκε το 2000. Επάνω δεξιά στην φωτογραφία.
Κάθε χρόνο γίνονται εκδηλώσεις όπως:
MyPhotoPics