Φαίδρα, ο ανεκπλήρωτος έρωτας, Ελληνική Μυθολογία

Η Φαίδρα ήταν κόρη του Μίνωα, βασιλιά της αρχαίας Κρήτης, και της Πασιφάης. Όταν βασίλευε ο αδελφός      της Δευκαλίων, διάδοχος του Μίνωα στον θρόνο, μυθολογείται ότι έκλεισε ειρήνη με τους Αθηναίους, έγινε φίλος με τον Θησέα και του έδωσε για γυναίκα την αδελφή του Φαίδρα. Καρπός του γάμου τους ήταν ο Ακάμαντας και ο Δημοφώντας. Ήταν η δεύτερη γυναίκα του ήρωα και βασιλιά της Αθήνας Θησέα.

Η Φαίδρα ερωτεύτηκε τον προγονό της Ιππόλυτο, γιο του
Θησέα από την Αμαζόνα Ιππολύτη, ξακουστό για την ομορφιά του, αθλητικό, πιστό στην παρθένα Άρτεμη του κυνηγιού. Τον γνώρισε για πρώτη φορά στην Τροιζήνα, σε ταξίδι που έκανε μαζί με τον Θησέα, στο παλάτι του Πιτθέα, παππού του Θησέα, όπου τον είχε στείλει ο πατέρας του πριν από τον γάμο του με τη Φαίδρα.

Τον ξαναείδε στην Αθήνα, όταν ο νέος ήρθε για να πάρει μέρος στα Παναθήναια. Τότε, του έστειλε ένα γράμμα, όπου του εξομολογούνταν τα αισθήματά της. Ο Ιππόλυτος όμως την απέκρουσε. Η Φαίδρα, από φόβο μήπως ο Ιππόλυτος φανερώσει το μυστικό της στον πατέρα του Θησέα, τον κατηγόρησε ότι προσπάθησε να τη βιάσει. 


Ο Θησέας την πίστεψε και ζήτησε από τον Ποσειδώνα να σκοτώσει τον Ιππόλυτο. Όταν η Φαίδρα έμαθε για τον θάνατο του Ιππόλυτου, κυριευμένη από ενοχές και απελπισία, κρεμάστηκε. 

Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, η Φαίδρα κρεμάστηκε, όμως άφησε στον Θησέα ένα γράμμα με το οποίο ενοχοποιούσε τον Ιππόλυτο για ανήθικες προτάσεις απέναντί της. Ο Θησέας, γυρνώντας από ταξίδι, βρήκε τη γυναίκα του νεκρή και το γράμμα. Καταράστηκε τον γιο του ζητώντας από τον θεϊκό πατέρα του Ποσειδώνα να εκπληρώσει μία από τις τρεις ευχές που του είχε υποσχεθεί και εξόρισε τον γιο του. 

Στον δρόμο του προς την Πελοπόννησο, ένας ταύρος βγήκε
από τη θάλασσα, τα άλογα τρόμαξαν, αφήνιασαν, έκοψαν τα λουριά που τα συνέδεαν με το άρμα, ο Ιππόλυτος τυλίχτηκε με αυτά και σκοτώθηκε πάνω στις πέτρες όπου τον έσυραν τα άλογα.


Σε δύο τραγωδίες πραγματεύεται το θέμα αυτό ο Ευριπίδης. Με τον άνομο έρωτα της Φαίδρας ασχολήθηκαν δραματουργικά και ο Σενέκας, ο Ρακίνας και ο Ρίτσος. "Φαίδρα και Ιππόλυτος" του Josef Geirnaeart, 1819.



"Φαίδρα",  Alexandre Cabanel, 1880

  Ιππόλυτος, Φαίδρα, Θησέας, Γερμανική Σχολή, 18ος αιώνας

   Ο θάνατος της Φαίδρας, του Vincenzo de Angelis

   Ιππόλυτος και Φαίδρα, Jean-François Scipion du Faget,     1836

             MyPhotoPics