ΙΜ Φανερωμένης Σαλαμίνα, Ελλάς
Η Ιερά Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνας είναι ιστορικό μοναστήρι στα βορειοδυτικά παράλια της νήσου Σαλαμίνας, Ελλάς, στην οποία υπήρχε ένας πολύ παλιός και ημιερειπωμένος χριστιανικός ναός όπου βρέθηκε η εικόνα της Θεοτόκου. Ανήκει εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων και Σαλαμίνος. Ιδρυτής της Μονής είναι ο Λάμπρος Καννέλος, ένας ευσεβής χριστιανός και κάτοικος των Μεγάρων. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση είδε στον ύπνο του τρεις φορές την Παναγία που τον πρόσταξε να πάει στη Σαλαμίνα, έσκαψε στα ερείπια και βρήκε την εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης. 
ίδιος έγινε μοναχός μαζί και η γυναίκα του, μετονομάστηκε σε Λαυρέντιος και αποσύρθηκε στο ασκητήριο του προφήτη Ηλία, νοτιοανατολικά της μονής, εκκλησάκι που σωζόταν ακέραιο ως το 1944 όπου καταστράφηκε από τους Γερμανούς. Ο Λαυρέντιος απεβίωσε την 6η Μαρτίου του 1707 και ετάφη στο μοναστήρι. Η Εκκλησία της Ελλάδος τον ανακήρυξε Όσιο, γιορτάζοντας την μνήμη του στις 7 Μαρτίου. Στον Όσιο Λαυρέντιο αποδίδεται μεγάλος αριθμός θαυμάτων από τους πιστούς.
Το καθολικό της Μονής Φανερωμένης στη συνέχεια διακοσμήθηκε με αγιογραφίες μεταβυζαντινής τέχνης που σώζονται και χρονολογούνται το έτος 1735 με αγιογράφο τον εξ Άργους, Γεώργιο Μάρκου και τους μαθητές του. Η αγιογραφία της Ιεράς Μονής Φανερωμένης περιλαμβάνει περίπου 3.530 μορφές και παραστάσεις. Στην μονή διασώζεται σημαντικός αριθμός παλαιών εγγράφων και ιστορικών κειμηλίων.
Κατά την Τουρκοκρατία αλλά και με το ξέσπασμα της Επανάστασης η συμβολή της μονής, που τότε βρισκόταν σε πλήρη άνθηση, υπήρξε σημαντικότατη και συνεχής με την κάλυψη υλικών και χρηματικών αναγκών του Αγώνα. Στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, η Μονή Φανερωμένης αποτελούσε καταφύγιο του άμαχου πληθυσμού της Αθήνας, των Μεγάρων και των γύρω περιοχών. Οι μοναχοί φρόντιζαν για τη σίτιση και την περίθαλψη τόσο των αμάχων όσο και των αγωνιστών.
Μπροστά και επί της παραλίας, στην είσοδο της Μονής βρίσκεται το σπίτι όπου έμενε ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός, από το 1933 έως 1950, με τον οποίο συναντιόταν ο Βασιλιάς Παύλος κάθε φορά που επισκεπτόταν τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας.
Είναι οργανωμένη γύρω από τον κεντρικό περίβολο και έχει
φρουριακή μορφή. Περιλαμβάνει κελιά, μαγειρεία, τραπεζαρία, εργαστήρια, αποθήκες και το παρεκκλήσι του αγίων Αποστόλων. Τα κτίρια της μόνης είναι είτε διώροφα είτε τριώροφα και έχουν στοές προς την κεντρική αυλή, οι οποίες πλέον είναι τοξωτές και από οπλισμένο σκυρόδεμα. Στη νοτιοδυτική και νοτιοανατολική γωνία βρίσκονται πύργοι. Η εκκλησία της μονής (καθολικό) βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του περιβόλου.
Το καθολικό της είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Ο τρούλος είναι ψηλότερος από το υπόλοιπο συγκρότημα με αποτέλεσμα να είναι ορατός από απόσταση όταν κάποιος πλησιάζει τη μονή. Είναι οκτάγωνος και αθηναϊκού τύπου. Η στέγη του ναού είναι δίρριχτη. Σε κάθε γωνία της στέγης του καθολικού βρίσκονται τετράγωνοι πυργίσκοι οι οποίοι μάλλον ήταν ασκηταριά. Τα τρία από αυτά, στη βορειοδυτική, βορειοανατολική και νοτιοανατολική πλευρά διαθέτουν μικρή τρίπλευρη κόγχη στον ανατολικό τοίχο τους.
Η Μονή παρέμεινε ανδρώα μέχρι τις 27 Ιουλίου του 1944, όπου
μετατράπηκε σε γυναικεία, από τον μητροπολίτη Αττικής και Μεγαρίδος Ιάκωβο. Σήμερα σε αυτήν εγκαταβιώνουν, εκτός της ηγουμένης, άλλες 17 μοναχές. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.
MyPhotoPics