Μετά τα εγκαίνιά του, στις 31 Οκτωβρίου 1961, λειτουργεί σχεδόν
συνεχώς μέχρι σήμερα. Η επιφάνεια του ανακλαστήρα αναβαθμίσθηκε με την προσθήκη λείων μεταλλικών πλακών στο κεντρικό μέρος, ώστε να εστιάζει καλά μικροκύματα με μήκος της τάξεως του 1 εκατοστόμετρου. Το περιφερειακό μέρος του δίσκου παραμένει κατασκευασμένο από λεπτό μεταλλικό δίχτυ.
Το 2018 εγκατέστησαν έναν δέκτη "βιονικού αυτιού" στο ραδιοτηλεσκόπιο Parkes, το οποίο του επιτρέπει να συλλαμβάνει ένα ευρύτερο φάσμα ραδιοκυμάτων - 700 MHz έως 4 GHz - από το σύμπαν, καθιστώντας το 10.000 φορές πιο ευαίσθητο από ό,τι όταν κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1961.
Το ραδιοτηλεσκόπιο του Παρκς έχει κινητό δίσκο, ανακλαστήρα, διαμέτρου 64 μέτρων, κάτι που το καθιστά το δεύτερο μεγαλύτερο στο Νότιο Ημισφαίριο της Γης και ένα από τα μεγαλύτερα σε όλο τον κόσμο. Το σχήμα του είναι παραβολοειδές. Είναι τοποθετημένο έτσι ώστε να είναι απομονωμένο από παρεμβολές ραδιοσυχνοτήτων. Ο θάλαμος δεκτών βρίσκεται στην περιοχή της εστίας του
παραβολοειδούς ανακλαστήρα και στηρίζεται από τρεις δοκούς 27 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του δίσκου. Ο θάλαμος περιέχει πολλαπλούς ανιχνευτές ραδιοκυμάτων και μικροκυμάτων, οι οποίοι μπορούν να εναλλαχθούν στην εστία για παρατηρήσεις διαφορετικών απαιτήσεων.
Κατά την διάρκεια των αποστολών του Προγράμματος Απόλλων στη Σελήνη το Αστεροσκοπείο του Παρκς χρησιμοποιήθηκε για τη μετάδοση σημάτων τηλεπικοινωνιών και τηλεμετρίας προς τη NASA, παρέχοντας κάλυψη για τις ώρες κατά τις οποίες το φεγγάρι βρισκόταν προς την πλευρά της Αυστραλίας.
Το ραδιοτηλεσκόπιο μετέδωσε επίσης δεδομένα από την αποστολή Γκαλιλέο της NASA στον Δία, η οποία χρειάσθηκε υποστήριξη από ραδιοτηλεσκόπια εξαιτίας της δυσλειτουργίας του κύριου συστήματος μεταδόσεως επιστημονικών δεδομένων στη Γη. Πολλές ακόμη άλλες διαστημικές αποστολές μέχρι και σήμερα χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν το Αστεροσκοπείο του Παρκς. MyPhotoPics












