Μπουχάρα, Ουζμπεκιστάν

Η Μπουχάρα είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας του Ουζμπεκιστάν. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη με 294.536 κάτοικους κατά την απογραφή του  2024. Η περιοχή γύρω από την Μπουχάρα έχει κατοικηθεί τουλάχιστον για 5 χιλιετίες και η πόλη υπήρχε τουλάχιστον το μισό της περιόδου αυτής. Βρισκόταν πάνω στο δρόμο του μεταξιού, και για μεγάλο διάστημα αποτελούσε εμπορικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο. 
Το 672 την κατακτούν οι Άραβες του χαλίφη Μωαβία Α' και
εξισλαμίζουν τον πληθυσμό. Το ιστορικό κέντρο της πόλης, έχει μεγάλο αριθμό ισλαμικών τεμενών και μεντρεσέδων και έχει καταχωρηθεί στην UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Θεωρείται το πιο ολοκληρωμένο παράδειγμα μεσαιωνικής πόλης στην Κεντρική Ασία. Είναι περιτριγυρισμένη από την έρημο Κιζίλ Κουμ, κόκκινη άμμος και το 12ο-14ο αιώνα εξελίχθηκε σε ένα από τους σημαντικότερους εμπορικούς σταθμούς της ανατολής. 

Μερικά από τα αξιοθέατα της πόλης:


Το συγκρότημα Πο-ι Καλάν. Ο τίτλος Πο-ι Καλάν σημαίνει "μεγάλο κληροδότημα" και αναφέρεται στο αρχιτεκτονικό συγκρότημα κτηρίων που έχουν επίκεντρο τον μεγάλο μιναρέ Καλάν.

Ο μιναρές Καλάν ή ακριβέστερα Μινάρα-ι Καλάν. Είναι μια
κυλινδρική κατασκευή από πλίνθους, που στενεύει προς τα επάνω, με 9 μέτρα διάμετρο στο κάτω μέρος και 6 μέτρα στο πάνω μέρος και ύψος 45,6 μέτρα. Είναι γνωστός και ως ο πύργος του θανάτου, γιατί μέχρι τον 20ο αιώνα οι εγκληματίες τιμωρούνται με ρίψη από την κορυφή του. Σε περιόδους πολέμου οι πολεμιστές τον χρησιμοποιούσαν ως παρατηρητήριο κατά των εχθρών.

Το Τέμενος Καλάν ή ακριβέστερα Μασιίντ-ι Καλαν.  Ολοκληρώθηκε το 1514 και είναι ίσο σε μέγεθος με το τέμενος Μπιμί-Κχανίμ στην Σαμαρκάνδη. Παρόλο που είναι του ίδιου τύπου κτήρια, διαφέρουν εντελώς ως τεχνοτροπία.

Η Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Ορθόδοξη εκκλησία στη Μπουχάρα. Χτίστηκε το 1824 σε αρχιτεκτονικό στυλ της Αυτοκρατορίας. Το κτίριο έχει αποκατασταθεί και γίνονται λειτουργίες. Η εξωτερική κατάσταση είναι καλή.

Το Μιρ-ι Αράμπ Μεντρεσές, ισλαμικό σχολείο. Λίγα είναι γνωστά για την προέλευση του μνημείου αλλά η κατασκευή του αποδόθηκε στον Σεΐχη Αμπντουλάχ Γιαμανί της Γιεμένης, ένα πνευματικό μέντορα των πρώτων μελών της δυναστείας των Σχαϊμπανίδων. Αυτός ήταν υπεύθυνος των χορηγιών του Ουμπαϊντολάχ Χαν (κυβέρνησε μεταξύ 1533-1539), και αφοσιώθηκε στην κατασκευή του μεντρεσέ.


Χορ Μινόρ Μεντρεσές. Γνωστό και ως Μεντρεσές του Χαλίφη
Νιγιάζ-κουλ. Έχει τέσσερις μιναρέδες, καθένας έχει μοναδικό διάκοσμο. Χτίστηκε τον 17ο αιώνα από τον Τούρκο Χαλίφη Νιγιάζ-κούλ.


Το μαυσωλείο του Ισμαϊλ Σαμάνι. Χρονολογείται από το 9ο-10ο αιώνα και είναι από τα πιο εκτιμημένα μνημεία στην Κεντρική Ασία από πλευράς αρχιτεκτονικής. Ανοικοδομήθηκε τον 9ο αιώνα, μεταξύ 892 και 943, ως κοιμητήριο του Ισμαϊλ Σαμάνι, τον ιδρυτή της δυναστείας των Σαμανιδών, η τελευταία Περσική δυναστεία η οποία εξουσίασε την Κεντρική Ασία και κυβερνούσε την πόλη τον 9ο και 10ο αιώνα.

Το μαυσωλείο Χασχμά-Αγιούμπ. Bρίσκεται κοντά στο μαυσωλείο Σαμάνι. Το όνομά του σημαίνει το πηγάδι του Ιώβ, λόγω του μύθου κατά τον οποίο όταν ο Ιώβ επισκέφτηκε αυτό το μέρος, άνοιξε ένα πηγάδι χτυπώντας το έδαφος με το ραβδί του. 

Η Κιβωτός της Μπουχάρα. Είναι ένα τεράστιο φρούριο που χτίστηκε γύρω στον 5ο αιώνα μ.Χ. Κατά την διάρκεια της ιστορίας του, κατοικήθηκε από τις διάφορες βασιλικές αυλές που ασκούσαν κυριαρχία στην περιοχή γύρω από τη Μπουχάρα. Χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο μέχρι το 1920. Σήμερα αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο και στεγάζει μουσεία που καλύπτουν την ιστορία της. 
Το σπίτι-μουσείο του Fayzulla Khodzhayev.  Αποτελείται από δύο
ξεχωριστές εσωτερικές αυλές για άνδρες και γυναίκες. Μετά τον θάνατο του Khojayev εγκαταλείφθηκε.            Ανακατασκευάστηκε  το 2023 και άνοιξε για ντόπιους και ξένους τουρίστες. Φιλοξενεί περισσότερα από 500 εκθέματα με θέμα, "Η ζωή ενός πλούσιου εμπόρου του 19ου-20ού αιώνα".

Το άγαλμα του Νασρεντίν Χότζα. Γνωστότερος στα Ελληνικά ως Ναστραντίν Χότζας ή Ναστραδίν Χότζας, ήταν δημοφιλής  λαϊκός ήρωας μύθων, παροιμιών, ανεκδότων που κυκλοφορούσαν ευρύτατα σε όλες τις κοινωνικές τάξεις της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανόμενης και της Τουρκίας. 

Τα χαλιά Μπουχάρα, Bukhara. Πήραν το όνομά τους από την πόλη Bukhara, ωστόσο οι πραγματικοί δημιουργοί τους είναι νομάδες προερχόμενοι από το γειτονικό Turkmenistan. Πρόκειται για διάφορες φυλές που η κάθε μία έχει το δικό της όνομα, τα δικά της σχέδια και χρώματα όπως Μπουχάρα η κλασική με "το πάτημα του ελέφαντα", Μπουχάρα Yomut, Μπουχάρα Hasangholi, Μπουχάρα Tekke και άλλα.  

    MyPhotoPics