Ο μύθος του Οιδίποδα και της Σφίγγας

Η Σφίγγα ήταν ένα μυθικό τέρας της ελληνικής μυθολογίας, στενά συνδεδεμένο με τον μύθο των Λαβδακιδών και συγκεκριμένα με εκείνον του Οιδίποδα. Είχε κεφάλι γυναίκας, φτερά, σώμα λιονταριού και ουρά φιδιού. Την είχαν στείλει για τιμωρία στους Θηβαίους η Ήρα και ο Άρης. Στεκόταν στην είσοδο της πόλης πάνω σε έναν βράχο και ζητούσε από τους περαστικούς να λύσουν ένα αίνιγμα. Αν δεν μπορούσαν να το λύσουν, τους έσφιγγε μέχρι να πεθάνουν. 

Η Σφίγγα βρισκόταν για αρκετό καιρό έξω από την πόλη, πολλοί άνθρωποι είχαν βρει τραγικό τέλος εξαιτίας της και οι κάτοικοι ήταν αναστατωμένοι. Μάλιστα, υπήρχε τόση ανάγκη για να αντιμετωπιστεί η Σφίγγα,  ώστε αποφάσισαν ότι, όποιος θα μπορούσε να την εξοντώσει, θα γινόταν βασιλιάς της Θήβας.  

Ώσπου μια μέρα βρέθηκε μπροστά της ο Οιδίποδας.  Η Σφίγγα τον ρώτησε: "Ποιο ον το πρωί στέκεται στα τέσσερα, το μεσημέρι στα δύο και το βράδυ στα τρία;" Ο Οιδίποδας, για τον οποίο λέγεται πως είχε δει τον γρίφο στον ύπνο του το προηγούμενο βράδυ, απάντησε: "Ο άνθρωπος", διότι όταν είναι βρέφος περπατάει στα τέσσερα, μετά σηκώνεται στα δύο του πόδια και στα γηρατειά περπατάει όρθιος αλλά χρησιμοποιεί σαν τρίτο πόδι ένα μπαστούνι.  Τότε η Σφίγγα από το κακό της αυτοκτόνησε. Έτσι ο Οιδίποδας ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Θήβας. Ωστόσο, ο ακριβής γρίφος που έδινε η Σφίγγα δεν είναι γνωστός από αρχαίες πηγές αλλά από μεταγενέστερα κείμενα.

Ο Οιδίποδας και η Σφίγγα, 1808, αριστουργηματικός πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Γκυστάβ Μορώ. Φιλοξενείται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Ελαιογραφία σε καμβά, έχει ύψος 206,4 εκ. και πλάτος 104,8 εκ.

                      MyPhotoPics