Χάλκινο άγαλμα αλόγου και μικρού αναβάτη. Βρέθηκε στην Θαλάσσια περιοχή, κοντά στο ακρωτήριο Aρτεμίσιο της Βορείου Eυβοίας, Ελλάς, γύρω στο 140 π.Χ. Πιθανολογείται ότι ήταν φορτωμένο σε ένα πλοίο που ναυάγησε στο ακρωτήριο του Αρτεμισίου τον 2ο ή στις αρχές του 1ου αιώνα π.Χ. και φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, Ελλάς.
Ανασύρθηκε από τον βυθό της θάλασσας το 1928 και το 1937 σε κομμάτια. Ο μικρός, νέγρικης καταγωγής, αναβάτης του αλόγου, που καλπάζει ορμητικά, θα πρέπει να κρατούσε στο αριστερό του χέρι τα ηνία και στο δεξί το μαστίγιο. Στο πρόσωπο, με τις έντονες συσπάσεις και τις αυλακώσεις στο μέτωπο, αποτυπώνονται η αγωνία και το πάθος του, προφανώς το άλογο επιδίδεται σε έντονο καλπασμό τη στιγμή του αγώνα.
Το εξαιρετικό αυτό έργο είναι γνωστό και ως ο "Tζόκεϋ του Αρτεμισίου". Έχει μήκος 2,90μ και ύψος 2,10μ. και είναι το μεγαλοπρεπέστερο χυτό άγαλμα αλόγου με αναβάτη, που σώζεται από την ελληνική αρχαιότητα.
MyPhotoPics