Scilla, Σκύλλα, η Βενετία του Νότου, Ιταλία

Η Scilla,  Σκύλλα, είναι πόλη και δήμος στην Καλαβρία, Ιταλία. Θεωρείται το ιστορικό λημέρι του μυθικού πλάσματος "Σκύλλα" το οποίο αναφέρει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, το δεύτερο μεγάλο ηρωικό έπος της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας μετά την Ιλιάδα. Απέχει 22 χλμ. από το διοικητικό της κέντρο, το Ρέτζο -Καλάμπρια και βρίσκεται βόρεια των Στενών της Μεσσήνης. Έχει πληθυσμό 4.901 κατοίκους κατά την απογραφή του 2017. Είναι ένα δημοφιλές τουριστικό θέρετρο που βρίσκεται σε ένα ακρωτήρι στη βόρεια είσοδο του Στενού της Μεσσήνης.

Χωρίζεται σε τρεις κύριες περιοχές, την περιοχή του San  Giorgio που είναι το ιστορικό κέντρο και ο κύριος αστικός πυρήνας της Scilla. Εδώ βρίσκεται το Δημαρχείο, στην πλατεία San Rocco, την κεντρική πλατεία της πόλης, οι δημόσιες υπηρεσίες όπως ταχυδρομείο, τράπεζες κ.ά. και έχει θέα στο πανόραμα του στενού της Μεσσήνης. 

Την Μαρίνα, Marina di Scilla ή Marina Grande, το παραλιακό μέτωπο, το κέντρο της τουριστικής ζωής στη Scilla, όπου φιλοξενεί το λιμάνι, πλαζ, ξενοδοχεία και άλλες τουριστικές εγκαταστάσεις. 

Και την Chianalea, την παλαιότερη και ιστορική συνοικία των
ψαράδων που χαρακτηρίζεται από πολύχρωμα σπίτια χτισμένα ακριβώς πάνω στα βράχια, χωρισμένα από μικρά σοκάκια που οδηγούν στην θάλασσα και βαρκες αγκυροβολημένες στα σοκάκια.

Πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Ρόκκο. Δεν υπάρχουν σίγουρες πληροφορίες για την χρονολογία κατασκευής του ναού αλλά μια εκκλησία του S. Rocco αναφέρεται σε έγγραφο του 1599 με αφορμή την επίσκεψη του επισκόπου Annibale D'Afflitto στη Scilla. Καταστράφηκε από το σεισμό του 1783, ξαναχτίστηκε και υπέστη ζημιές μετά τον σεισμό του 1908.  Η ανοικοδόμηση της σημερινής εκκλησίας ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1990. 

Μερικά από τα αξιοθέατα της Σκύλλας είναι:  

Η ξύλινη εκκλησία του San Giovanni Battista, Αγίου Ιωάννη
του Βαπτιστή, η οποία μετά από δεκατρία και πλέον χρόνια αναστηλωτικών επεμβάσεων, ανοίγει ξανά για την λατρεία του Αγίου.

Η εκκλησία του San Giuseppe, Αγίου Ιωσήφ. Χτίστηκε το 1641, Βρίσκεται στο βόρειο άκρο της Chianalea. Καταστράφηκε από τον κατακλυσμό του 1783, ξαναχτίστηκε και καταστράφηκε ξανά από τον σεισμό του 1908. 

Η εκκλησία της Santa Maria di Porto Salvo. Χτίστηκε το 1700 από την Αδελφότητα της Santa Maria di Porto Salvo, στην συνοικία Chianalea. Υπέστη ζημιές από τον κατακλυσμό του 1783 και τον σεισμό του 1908, αλλά δεν καταστράφηκε ολοσχερώς. Κάθε φορά ξαναχτιζόταν με έξοδα των κατοίκων της γειτονιάς. Είναι μονόκλιτη με ορθογώνια κάτοψη και αποτελεί ένα όμορφο δείγμα της αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα.

Η εκκλησία της Madonna del Carmine. Όμορφη μικρή εκκλησία που χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, αμέσως μετά από έναν πολύ δυνατό σεισμό που συγκλόνισε την πόλη.

Το άγαλμα του Ξιφία, μνημείο της αιώνιας σύνδεσης ανθρώπου και θάλασσας. Ένα χάλκινο γλυπτό που δημιουργήθηκε από τον ζωγράφο και γλύπτη Pasquale Panetta. Το έργο, το οποίο στην αρχή ήταν μέρος ενός σιντριβανιού, δημιουργήθηκε το 1967 για να γιορτάσει τη χιλιετή σχέση μεταξύ των ψαράδων της Σκύλλα και "του αυτοκράτορας της θάλασσας", ξιφία. Βρίσκεται στην περιοχή San Giorgio.

Το άγαλμα της "μικρής γοργόνας". Χάλκινο άγαλμα της μυθολογικής Scilla που δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Reggio Francesco Triglia. Βρίσκεται στην πλατεία San Rocco.

Το Κάστρο Ρούφφο, το οποίο υπήρξε φρούριο του Δούκα της Καλαβρίας, από το οποίο μπορεί κανείς να ατενίσει τη θέα προς τη θάλασσα. Το κάστρο, που ανήκει στην οικογένεια των Ruffo, συγκαταλέγεται στα πιο όμορφα νορμανδικά κάστρα σε ολόκληρη την περιοχή της Καλαβρίας. 

Στο εσωτερικό του κάστρου μπορείτε να θαυμάσετε τις μεγάλες αίθουσες και μια συλλογή από πίνακες που ανήκουν στην οικογένεια που το ίδρυσε.

Ο Φάρος Scilla είναι ένας ενεργός φάρος στην Καλαβρία ακριβώς απέναντι από τον Φάρο Capo Peloro που βρίσκεται στις ακτές της Σικελίας. Και οι δύο φάροι κατευθύνουν τα πλοία από τα βόρεια στο στενό της Μεσσήνης. Βρίσκεται στην πλαϊνή βεράντα του Castello Ruffo. 

    MyPhotoPics