Στην εποχή του Όθωνα και του Γεωργίου του Α'
χρησιμοποιούνταν ως φυλακές και τόπος εκτέλεσης. Στην αυλή του υπήρχε ένας αιωνόβιος πλάτανος, σύμβολο θανάτου, καθώς στα κλαδιά του γίνονταν απαγχονισμοί των καταδίκων. Λέγεται ότι τον είχε φυτέψει ο αρχιληστής Σπύρος Μπίμπισης, όταν ήταν κρατούμενος στον Μεντρεσέ.
Λέγεται ότι από τον πλάτανο αυτόν βγήκε η φράση, που ευρέως χρησιμοποιούμε, "χαιρέτα μου τον πλάτανο". Και αυτό γιατί όταν αποφυλακίζονταν οι κρατούμενοι, κύτταζαν πίσω προς τα κελιά και φώναζαν με νόημα στους πρώην συγκρατούμενούς τους: "Χαιρέτα μου τον πλάτανο".
Ο μεντρεσές αυτός κατεδαφίστηκε το 1898, για χάρη των
αρχαιολογικών ανασκαφών. Σήμερα διασώζεται μόνο η κύρια είσοδός του, ακριβώς απέναντι (βόρεια) του αρχαίου μνημείου. Λέγεται δε ότι ο πλάτανος χτυπήθηκε από κεραυνό το 1915 και κάηκε εντελώς.





