και, ως ιστορικό τοπίο, λόγω της σημασίας που έχει για την
ιστορία της αρχιτεκτονικής και γενικότερα για την ελληνική ιστορία, επειδή η γη της, κατοικούμενη από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα, είναι πλούσια σε μνημεία όλων των εποχών και η ιστορία της πλούσια σε γεγονότα. Λίγα μόλις μέτρα χωρίζουν την παλιά πόλη από τη νεότερη.
Το όνομα "Καρδαμύλη" αναφέρεται για πρώτη φορά στα χρόνια του Ομήρου και αναφέρεται στην Ιλιάδα, Ι 150, ως πρώτη από τις "επτά ευνομούμενες και καλώς κατοικούμενες πόλεις" που ο Αγαμέμνονας θα έδινε προίκα στον Αχιλλέα αν νυμφευόταν μια από τις κόρες του. Αργότερα ονομάστηκε "Σκαρδαμούλα", ενώ τα τελευταία χρόνια επικράτησε πάλι το αρχαίο όνομα.
Παλιά πόλη
Ένα οχυρωμένο συγκρότημα από αυστηρά πυργόσπιτα είναι η Παλιά Καρδαμύλη. Χτίστηκε το 1807 και αναπτύσσεται γύρω από την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Όχι μόνο τα κτίσματα αλλά και ολόκληρη η γύρω περιοχή ανήκε στην οικογένεια των καπεταναίων Tρουπάκηδων - Μούρτζινων.Ο Άγιος Σπυρίδωνας με το τετραώροφο καμπαναριό.
Ο πύργος Μούρτζινου - Τρουπάκη. Κτίσμα του 1807, η πρόσβαση στον οποίον γινόταν μέσω μιας ξύλινης ανασυρόμενης γέφυρας καθώς η μοναδική είσοδος βρίσκεται στον πρώτο όροφο. Φιλοξένησε για κάποιους μήνες τον μεγάλο οπλαρχηγό Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, όταν στις 6 Ιανουαρίου 1821 κατέφτασε από την Ζάκυνθο. Από εδώ στην συνέχεια, μαζί με άλλους αγωνιστές, ξεκίνησαν για να απελευθερώσουν την Καλαμάτα.
Η Βάρδια, το παρατηρητήριο, των Δημητρέων. Χτισμένη σε ένα χαμηλό λόφο πάνω από το λιμάνι της Καρδαμύλης αλλά έξω από το κάστρο, είναι στρατιωτικό παρατηρητήριο της ομώνυμης οικογένειας, με αμυντικό χαρακτήρα. Χρονολογείται στον 18ο αιώνα και περιγράφεται ως "λιθόκτιστη πυργοειδής κατασκευή ορθογωνικής κάτοψης και μικρών διαστάσεων". Το υπουργείο Πολιτισμού την έχει χαρακτηρίσει από το 1995 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με ζώνη προστασίας 100 μέτρων γύρω του.
Το σπίτι του Πάτρικ και της Τζόαν Λη Φέρμορ - μουσείο Μπενάκη. Ο Patrick και η Joan Leigh Fermor θαύμαζαν και αγαπούσαν την Ελλάδα και αποφάσισαν να χτίσουν το σπίτι τους στην Καρδαμύλη και να ζήσουν εκεί για το υπόλοιπο της ζωής τους. Το 1996, το δώρισαν στο Μουσείο Μπενάκη, με την επιθυμία να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς του Μουσείου αλλά και να φιλοξενεί ερευνητές και να παραμείνει ανοιχτή για το κοινό.

















