Νησάκι Λέβιθα, Ελλάς
Το νησάκι Λέβιθα βρίσκεται στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Δωδεκανήσων και Κυκλάδων, Ελλάς. Απέχει 8 ναυτικά μίλια από την Αμοργό και 6 ναυτικά μίλια από την Κίναρο. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Λέρου. Μοναδικοί κάτοικοι από το 1820 είναι η οικογένεια και οι απόγονοι του Δημήτρη Καμπόσου που συντηρούν τον οικισμό, εκτρέφουν ζώα και λειτουργούν ταβέρνα για τα σκάφη που προσαράζουν στους όρμους του νησιού.
Οι περιπέτειες του Ικάρου και του Δαίδαλου συνδέονται με το νησί, αφού πηγαίνοντας προς την Κρήτη, πετούν πάνω από τη Λέβιθα και κάπου ανάμεσα στο νησί και την Κάλυμνο, έλιωσαν τα φτερά και πνίγηκε ο Ίκαρος, σύμφωνα με τη μυθολογία μας.
Κατά την αρχαιότητα λεγόταν Λέβινθος. Μάλιστα αρχαιολογική ανασκαφή αποκάλυψε στην κορυφή του νησιού, ερείπια από αρχαία τείχη Κάστρου. Άρα και την ύπαρξη μικρού οικισμού στο νησί. Επομένως, η αρχαία Λέβινθος είχε κατοίκους. Η Λέβιθα δεν ήταν ποτέ ένα ακατοίκητο νησί.
Μετά το 15ο αιώνα αναδείχθηκε σε προσκυνηματικό τόπο των θρησκειών του αιγαιακού χώρου. Καθολικοί και ορθόδοξοι τιμούσαν εκεί τον Άγιο Γεώργιο, ενώ οι μουσουλμάνοι τον Koc Baba, άγιο που, σύμφωνα με την παράδοση, είχε φονεύσει μυθικά τέρατα, όπως και ο Άγιος Γεώργιος.
Τον Οκτώβριο του 1943 έγινε μάχη μεταξύ Νεοζηλανδών καταδρομέων των βρετανικών στρατευμάτων της Λέρου με τους Γερμανούς του φυλακίου της Λέβιθας.
Τον Ιούνιο του 2019, αρχαιολόγοι από το τμήμα Εφορείας
Εναλίων Αρχαιοτήτων του ελληνικού υπουργείου Πολιτισμού ανακάλυψαν πέντε ναυάγια 2000 ετών στον βυθό της θάλασσας κοντά στο νησί Λέβιθα με αμφορείς που χρονολογούνται στον 3ο π.Χ. Οι αμφορείς χρησιμοποιήθηκαν κατά την εποχή του Πτολεμαϊκού Βασιλείου ως δοχείο για τη μεταφορά αγαθών όπως το κρασί.
Εξαιρετικό όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει ένας γρανιτένιος στύπος άγκυρας, που ανελκύστηκε από βάθος 45 μέτρων, βάρους 400 κιλών. Χρονολογείται στα 600-500 π.Χ. και είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος λίθινος στύπος της Αρχαϊκής περιόδου, που έχει εντοπιστεί έως σήμερα στο Αιγαίο. Η χρήση του παραπέμπει σε πλοίο κολοσσιαίων για την εποχή του διαστάσεων.
Έχει έντονα δαντελωτές ακτές στις οποίες σχηματίζονται βαθείς κόλποι, που μοιάζουν με μικρά φιόρδ. Οι κολπίσκοι του νησιού παρέχουν ασφαλές αγκυροβόλιο σε διερχόμενα πλοιάρια. Συνδέεται ακτοπλοϊκώς με την Πάτμο, μία φορά την εβδομάδα.
Είναι ενταγμένη στο Δίκτυο Natura 2000 μαζί με την βόρεια
Αμοργό και την νησίδα Κίναρο. Είναι επίσης μία από τις σημαντικές περιοχές για την προστασία των πουλιών και έχει ενταχθεί στις δράσεις για την προστασία του Μαυροπετρίτη και του Αιγαιόγλαρου.
MyPhotoPics