Το Ακρωτήριο Αγκούλιας, ή Αγκούλας, Cape Agulhas, είναι ένα βραχώδες πλατύ ακρωτήριο στην περιοχή του Όβερμπεργκ, 170 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Κέιπ Τάουν, Νότιος Αφρική. Παρά την σχετική φήμη για το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος, το Ακρωτήριο Αγκούλιας είναι το νοτιότερο σημείο της Αφρικής, όπως και η απαρχή της διαχωριστικής γραμμής μεταξύ τουΑτλαντικού και του Ινδικού Ωκεανού σύμφωνα με τον Διεθνή Υδρογραφικό Οργανισμό. Το σημείο όπου οι Ωκεανοί συναντούνται, αλλά δεν ανακατεύονται.
Η ονομασία του προέρχεται από τους Πορτογάλους
θαλασσοπόρους, περίπου το έτος 1500, σημαίνει "Ακρωτήριο των βελονών" και οφείλεται στο ότι η κατεύθυνση του μαγνητικού βορρά, δηλαδή της βελόνας της κάθε πυξίδας, συνέπιπτε με την κατεύθυνση του γεωγραφικού βορρά στην περιοχή του ακρωτηρίου αυτού. Ο ομώνυμος οικισμός Λ' Αγκούλιας βρίσκεται στα ανατολικά του ακρωτηρίου, πολύ κοντά σε αυτό.
Το Ακρωτήριο Αγκούλιας δεν είναι κάποια "μύτη" που εισχωρεί απότομα στην θάλασσα αλλά μια απαλή καμπύλη ακτογραμμή, με βραχώδεις όσο και αμμώδεις παραλίες. Τα νερά του ακρωτηρίου είναι σχετικώς αβαθή και φημίζονται ως ένα από τα καλύτερα αλιευτικά πεδία στη Νότια Αφρική.
Η θάλασσα όμως έξω από το Ακρωτήριο Αγκούλιας είναι διαβόητη για τις χειμερινές θύελλες και τα γιγαντιαία κύματά της, που μπορούν να φθάσουν σε ύψος τα τριάντα μέτρα και να βυθίσουν ακόμα και μεγάλα πλοία. Τους τελευταίους αιώνες πιστεύεται ότι περίπου 150 πλοία έχουν βυθισθεί στην περιοχή του ακρωτηρίου. Η ακτή στην περιοχή του είναι γεμάτη με ναυάγια, παλαιά και νέα.
Εξαιτίας της απώλειας των πολλών πλοίων, ιδίως του Arniston, η οποία είχε 372 νεκρούς, το 1848 κατασκευάσθηκε ο Φάρος του Ακρωτηρίου Αγκούλιας, ο δεύτερος παλαιότερος στη Νότια Αφρική, φωτίστηκε την 1η Μαρτίου 1849 και λειτουργεί ακόμα. Σήμερα φιλοξενεί επίσης ένα μουσείο και ένα μικρό εστιατόριο. Και ... το νοτιότερο ταχυδρομικό κουτί στην Αφρική.
.jpg)
