Σεβίλλη, Ανδαλουσία, Ισπανία

Η Σεβίλλη, Sevilla, είναι η καλλιτεχνική, πολιτιστική, και οικονομική πρωτεύουσα της νότιας Ισπανίας και η πρωτεύουσα της κοινότητας της Ανδαλουσίας. Ο πληθυσμός της πόλης ήταν 704.154 κατά την απογραφή του 2005. Το πολεοδομικό της σχέδιο θυμίζει ρομβοειδές σχήμα κατά διεύθυνση Βορρά - Νότου, που φέρεται να αγκαλιάζεται δυτικά από τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ, στην ανατολική όχθη του οποίου είναι κτισμένη. 

Δύο παράλληλες λεωφόροι χωρίζουν την πόλη σε τέσσερα
τμήματα. Βόρεια είναι η γνωστή λεωφόρος Λα Μακαρένα και νότια αυτής οι δύο κεντρικές: η Ελ Αρενάλ (δυτικά) και η Σάντα Κρουθ (ανατολικά). Νότια αυτών εκτείνεται το μεγάλο Πάρκο Μαρία Λουίσα, που αποτελεί πνεύμονα της πόλης. Εκεί βρίσκεται το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης. 

Ο Καθεδρικός της Σεβίλλης ή Καθεδρικός της Παναγίας της Επισκόπης. Ρωμαιοκαθολικός ναός, ο μεγαλύτερος γοτθικός καθεδρικός στο κόσμο και συνολικά τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία. Η κατασκευή του άρχισε το 1401 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα. Είναι ο τόπος ταφής του Χριστόφορου Κολόμβου.

Η Χιράλδα, Giralda. Το καμπαναριό του καθεδρικού ναού της
Σεβίλλης ο οποίος ήταν προηγουμένως μιναρές. Προστέθηκε τον 16ο αιώνα από τον αρχιτέκτονα Hernán Ruiz τον νεότερο. Το άγαλμα στην κορυφή, που λέγεται "El Giraldillo", τοποθετήθηκε το 1568 και αναπαριστά τον θρίαμβο της χριστιανικής πίστης. Έχει ύψος 104 μέτρα.

San Salvador. Ο μπαρόκ ναός, στη θέση του τζαμιού Ιμπν Ανταμπάς, σε λειτουργία από το 1340, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος στην πόλη μετά τον Καθεδρικό. Τα αγάλματα της Παναγίας είναι ντυμένα με φορεσιές από πολύτιμα υφάσματα, ασημένιες και χρυσές κλωστές, ημιπολύτιμους λίθους.

Το μοναστήρι της Santa Maria de las Cuevas, γνωστό και ως Μονή των Καρθουσιανών, είναι ένα θρησκευτικό κτίριο στο νησί La Cartuja στη Σεβίλλη, στη νότια Ισπανία. Πρώην καρθουσιανό μοναστήρι, που το 1964 κηρύχθηκε εθνικό μνημείο, ανήκει στην κυβέρνηση της Ανδαλουσίας και σήμερα στεγάζει το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Ανδαλουσίας, Centro Andaluz de Arte Contemporáneo, CAAC.

Το παλάτι του Αλκαζάρ. Αρχικά ήταν ένα μαυριτανικό οχυρό. Είναι το παλαιότερο βασιλικό παλάτι που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα στην Ευρώπη. Οι επάνω όροφοι  χρησιμοποιούνται ακόμη από την βασιλική οικογένεια ως η επίσημη κατοικία στη Σεβίλλη. 

Plaza de España.  Σχεδιάστηκε από τον Ανίμπαλ Γκονθάλεθ
και κατασκευάστηκε το 1928 για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929. Είναι ένα παράδειγμα της Αρχιτεκτονικής Περιφερειακής Ανάπτυξης που συνδυάζει αναγεννησιακά και μαυριτανικά στυλ.

Το Δημαρχείο. Το ιστορικό κτίριο στο οποίο στεγάζεται είναι ένα από τα πιο αξιοσημείωτα δείγματα της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής, με ωραία διακόσμηση που λέγεται ευρέως Plateresque. Η κατασκευή ξεκίνησε τον  16ο αιώνα από τον Ντιέγκο ντε Ριάνο, Ισπανός αρχιτέκτονας της Αναγέννησης, γνωστός κυρίως για τα έργα του σε στυλ Plateresque. 

Το Μουσείο Καλών Τεχνών. Παρουσιάζει μια τεράστια έκθεση
κυρίως ισπανικής τέχνης, που εκτείνεται από τη μεσαιωνική εποχή μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Το κτίριο που στεγάζει το Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης είναι το πρώην μοναστήρι του Τάγματος του Ελέους. 

Santa Cruz. Τα πιο δημοφιλή μνημεία βρίσκονται εδώ, στην ιστορική καρδιά της Σεβίλλης και αποτελεί το πιο τουριστικό μέρος της. Η Santa Cruz είναι η πιο γοητευτική πρώην  εβραϊκή γειτονιά στην οποία ο Ferdinand III περιόρισε τον εβραϊκό πληθυσμό της πόλης όταν πήρε την πόλη από τους Μαυριτανούς το 1248. 

Ο "Χρυσός Πύργος". Είναι ένας δωδεκάγωνος
στρατιωτικός πύργος - παρατηρητήριο που βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Γουαδαλκιβίρ. Έχει ύψος περίπου 36 μέτρα,  και πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τον 13ο αιώνα και αφορά τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν. Φιλοξενεί ένα μικρό αλλά συναρπαστικό ναυτικό μουσείο. 

Το παλάτι Lebrija ή παλάτι της κόμισσας της Lebrija. Είναι ένα παλάτι- μουσείο στο κέντρο της Σεβίλλης. Χρονολογείται στον 16ο αιώνα, ανακαινίστηκε μεταξύ του 18ου και του 20ου αιώνα και χαρακτηρίζεται από τη συλλογή έργων τέχνης, όπως ρωμαϊκά ψηφιδωτά και άλλες αρχαιότητες, καθώς και ασιατική τέχνη, πίνακες ευρωπαίων δασκάλων και ευρωπαϊκές διακοσμητικές τέχνες.

Το Μουσείο Φλαμένκο. Βρίσκεται  σε ένα κτίριο του 18ου
αιώνα και αναφέρεται στην ιστορία και την κουλτούρα του φλαμένκο. Διαθέτει 5 διαδραστικές αίθουσες με επεξηγήσεις για το φλαμένκο, προέλευση, στυλ, σχολές, η διαδρομή που ακολουθήθηκε, στοιχεία, τελική χορογραφία. Φιλοξενεί αυθεντικές ζωντανές παραστάσεις.  Είναι το πρώτο και μοναδικό μουσείο στον κόσμο, αφιερωμένο σε αυτή την τέχνη. 

Η μεγάλη αρένα της Σεβίλλης Maestranza, μοναδική στον κόσμο για το ωοειδές σχήμα της. Η Real Cuerpo de Maestranza de Caballería de Sevilla, όπως είναι το πλήρες όνομα, θεμελιώθηκε το 1670, έχει χωρητικότητα 14.000 θεατών και διαθέτει ένα άρτιο μουσείο για όποιον ενδιαφέρεται για τις ταυρομαχίες. 

Η Σιδερένια γέφυρα της Ισαβέλλας Β΄, γνωστή και ως Γέφυρα Triana. Συνδέει το κέντρο της πόλης με τη γειτονιά Triana, διασχίζοντας τον ποταμό Γουαδαλκιβίρ. Τον  19ο αιώνα αντικατέστησε μια παλιά γέφυρα για βάρκες που υπήρχε στη θέση της, αποτελώντας την παλαιότερη σιδερένια γέφυρα που σώζεται στην Ισπανία. Η κατασκευή της τελείωσε το 1852, επί βασιλείας της Ισαβέλ Β΄, γι’ αυτό και έχει το όνομά της. 

Η γέφυρα Alamillo. Εκτείνεται στο Canal de Alfonso XIII, επιτρέποντας την πρόσβαση στη La Cartuja. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1989 και ολοκληρώθηκε το 1992 με σχέδιο του Σαντιάγο Καλατράβα. Έχει συνολικό μήκος 250 μέτρα.

Το Στάδιο δε Λα Καρτούχα. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες
ποδοσφαίρου και συνήθως αναφέρεται απλά ως "la Cartuja". Ολοκληρώθηκε το 1999 για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου. Με χωρητικότητα 57.619 θέσεων, είναι το 6ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ισπανία και το 2ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ανδαλουσία. Αρχιτέκτονας o Cruz y Ortiz. 

El Giraldillo

                    Παραδοσιακός χορός και πολύχρωμες φορεσιές 

    MyPhotoPics