Το Γερεβάν, γνωστό και ως Ερεβάν ή Γιερεβάν, είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας, με 1.073.700 κατοίκους κατά το 2016. Έγινε πρωτεύουσα της Δημοκρατίας της Αρμενίας, στις 21 Σεπτεμβρίου 1991. Είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Ραζντάν και αποτελεί το διοικητικό, πολιτιστικό και βιομηχανικό κέντρο της χώρας. Η ιστορία του θεωρείται πως αρχίζει τον 8ο αιώνα π.Χ., με την
ανέγερση του φρουρίου Ερεμπούνι το 782 π.Χ. με διαταγή του βασιλιά των Ουραρτού, Αργίστη Α΄, προκειμένου να προστατεύσει την περιοχή από επιδρομείς που προέρχονταν από την περιοχή του Καυκάσου. Τελικώς, το όνομα "Ερεμπούνι" εξελίχθηκε στην αρμενική γλώσσα κυρίως τον 5ο ή τον 4ο αιώνα π.Χ., ώστε να καταλήξει σε "Γερεβάν" πριν τον 7ο αιώνα μ.Χ.Κάποια από τα αξιοθέατα της πόλης:
Το Μουσείο Ιστορίας της Αρμενίας, το εθνικό μουσείο της χώρας. Ιδρύθηκε το 1919 ως Εθνογραφικό - Ανθρωπολογικό Μουσείο και Βιβλιοθήκη. Περιλαμβάνει περίπου 400.000 αντικείμενα που καλύπτουν την ιστορική πορεία της Αρμενίας από τους προϊστορικούς χρόνους μέχρι την σύγχρονη εποχή και στεγάζεται στην πλατεία Δημοκρατίας στο κέντρο της πόλης, στο ίδιο κτίριο με την Εθνική Πινακοθήκη.
Το Μουσείο αριστερά και το μνημείο Γενοκτονίας, δεξιά, των Αρμενίων. Το Μουσείο άνοιξε το 1995, τιμώντας την 80η επέτειο της γενοκτονίας, στον λόφο Τσιτσερνακαμπέρντ. Αφηγείται τα τραγικά γεγονότα του 1915 μέσα από φωτογραφίες, αναφορές και έγγραφα αυτοπτών μαρτύρων, ημερολόγια και προσωπικά αντικείμενα επιζώντων καθώς και προφορικές ιστορίες.
Το Μουσείο Ρωσικής Τέχνης, ιδρύθηκε το 1984. Η συλλογή του μουσείου περιλαμβάνει περισσότερα από 120 έργα ζωγραφικής και σχεδίων. Η αίθουσα που αντιπροσωπεύει τη δραματική τέχνη, όπου εκτίθενται τα ρούχα και τα διακοσμητικά, προσελκύει ιδιαίτερη προσοχή. Τα έργα τέχνης των Korovin, Serov, Arkhipov αξίζουν ιδιαίτερα.
Το Φρούριο Erebuni. Είναι ένα ιστορικό μνημείο που έχει
διατηρήσει την δύναμη και το πνεύμα των αρχαίων ανθρώπων που ζούσαν στην πόλη Erebuni. Ο θρύλος λέει ότι πριν από χίλια χρόνια, υπό τις οδηγίες του βασιλιά Αργκίστι Ι, χτίστηκε το φρούριο Erebuni ως σύμβολο της προαναφερθείσας πόλης, στην οποία ζούσαν οι περήφανοι και ανίκητοι άνθρωποι της κοιλάδας του Αραράτ.
Το Συγκρότημα "Cascade", πέντε ανοιχτές βεράντες. Μια
μοναδική αρχιτεκτονική σύνθεση που ενώνει τα δύο μέρη της πόλης. Βρίσκεται στην κορυφή των λόφων Kanaker, περιλαμβάνει καλλιτεχνικά σχεδιασμένα παρτέρια, τεχνητά σιντριβάνια, γλυπτικές συνθέσεις (συμπεριλαμβανομένου ενός μνημείου του αρχιτέκτονα Tamanyan) και δομές σκαλοπατιών.
Η οδός Ταμανιάν, πεζόδρομος, βρίσκεται στο κέντρο και συνδέει το σύμπλεγμα Cascade στο βορρά με την οδό Μόσχας στα νότια. Έχει μήκος 200 μέτρα και πλάτος 55 μέτρα. Πήρε το όνομά της από τον κύριο αρχιτέκτονα του Ερεβάν, Αλεξάντερ Ταμανιάν, το άγαλμα του οποίου βρίσκεται στην αρχή της οδού από το 1974.
Η Πλατεία Δημοκρατίας είναι η κεντρική πλατεία της πόλης. Αποτελείται από δύο τμήματα: έναν οβάλ κυκλικό κόμβο και ένα τμήμα σε σχήμα τραπεζίου που περιέχει μια πισίνα με μουσικά σιντριβάνια. Σχεδιάστηκε αρχικά από τον Alexander Tamanian το 1924. Η κατασκευή των περισσότερων κτιρίων ολοκληρώθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1950.
Το Σπίτι-Μουσείο Αράμ Χατσατουριάν, δημιουργήθηκε το 1982 σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για το έργο του και το μεγαλείο του ταλέντου του. Είναι αφιερωμένο στην έκθεση των προσωπικών αντικειμένων του, καθώς και στην έρευνα και μελέτη του δημιουργικού του έργου. Το κτίριο αποτελεί προέκταση του σπιτιού όπου διέμενε. Μετατράπηκε σε μουσείο από τον αρχιτέκτονα Edvard Altunyan.
Το Μουσείο Σεργκέι Παραγιάνοφ. Είναι αφιερωμένο στον
πρωτοποριακό σκηνοθέτη που έκανε τον Αρμενικό κινηματογράφο διάσημο σε όλο τον κόσμο. Είναι ένα διώροφο κτίριο πάνω από ένα φαράγγι που χτίστηκε για τον μεγάλο σκηνοθέτη αλλά δεν πρόλαβε να ζήσει εκεί. Περιέχει περισσότερα από 1.500 εκθέματα και εκθεσιακά αρχεία που σχετίζονται με τη ζωή, το έργο και τις σκέψεις του.
Ο Καθεδρικός Ναός Αγίου Γρηγορίου του Φωτιστή. Είναι ο μεγαλύτερος καθεδρικός ναός της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας. Μέσα στον καθεδρικό ναό υπάρχουν λείψανα που παλαιότερα βρίσκονταν σε μοναστήρι της Νάπολης και συνδέονται με τον Άγιο Γρηγόριο τον Φωτιστή.
Το Μπλε Τζαμί, σιιτικό τέμενος του 18ου αιώνα. Κατά την
διάρκεια της σοβιετικής περιόδου μετατράπηκε σε μουσείο. Μετά την ανακήρυξη της αρμενικής ανεξαρτησίας, το κτίριο ανακαινίστηκε με την υποστήριξη της ιρανικής κυβέρνησης και άρχισε πάλι τη λειτουργία του ως χώρος λατρείας, εξυπηρετώντας κυρίως τους Ιρανούς που διαμένουν στη χώρα. Παράλληλα, είναι το μόνο ενεργό τζαμί στην Αρμενία.
Το Αρμενικό Εθνικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου ή απλά, η Όπερα, άνοιξε επίσημα στις 20 Ιανουαρίου 1933. Σχεδιάστηκε από τον Αρμένιο αρχιτέκτονα Alexander Tamanian. Αποτελείται από δύο αίθουσες, την αίθουσα συναυλιών Aram Khatchaturian με 1.400 θέσεις και το Alexander Spendiaryan Opera and Ballet National Theatre με 1.200 θέσεις.
Το Μνημείο "Μητέρα Αρμενία", ανεγέρθηκε το 1967 προς τιμήν
της νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Έχει ύψος 22 μέτρα, βρίσκεται στο Πάρκο της Δόξας πάνω σε ένα βάθρο ύψους άνω των 50 μέτρων και μπορείτε να το δείτε από οπουδήποτε στην πρωτεύουσα. Το βάθρο είναι κατασκευασμένο από μαύρο γρανίτη με σκαλιστά σχέδια και η "Μητέρα Αρμενία" από σφυρήλατο χαλκό.Άγαλμα του Αράμ Χατσατουριάν μπροστά από την όπερα.
Το Γερεβάν με φόντο το Μεγάλο Αραράτ με υψόμετρο 5.137 μέτρα και το Μικρό Αραράτ με υψόμετρο 3.896 μέτρα. Το Μοναστήρι Khor Virap, με φόντο το όρος Αραράτ. MyPhotoPics
.jpg)
