Τα νησιά χωρίζονται από τη συνοριακή γραμμή μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας και τη Διεθνή Γραμμή Ημερομηνίας. Στα πλησιέστερα σημεία τους, απέχουν 3,8 χιλιόμετρα αλλά έχουν διαφορά 21 ωρών. Λόγω της τεράστιας διαφοράς ώρας, τα ονομάζουν το Νησί του Αύριο και το Νησί του Χθες. Ο Μεγάλος Διομήδης είναι το ανατολικότερο σημείο της Ρωσίας, ενώ το δυτικότερο των Ηνωμένων Πολιτειών είναι οι Αλεούτιες νήσοι.
Επειδή ανάμεσα στα νησιά βρίσκεται η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας, μπορεί κάποιος από το Μικρό Διομήδη να κοιτάξει στο "αύριο" του Μεγάλου Διομήδη. Η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας είναι μια νοητή γραμμή στην επιφάνεια της Γης, η οποία περνά από τον Eιρηνικό ωκεανό σχεδόν κατά μήκος του 180ου μεσημβρινού και χωρίζει το χτες από το αύριο.
Μόνο το νησί Μικρός Διομήδης κατοικείται, με μόνιμο πληθυσμό Εσκιμώους Τσούκτσους, που το 1980 αριθμούσαν 139 και το 2011 αριθμούσαν 135. Το μεγαλύτερο διαθέτει μόνο ένα σημαντικό μετεωρολογικό σταθμό, με προσωπικό που διαμένει εκ περιτροπής. Δεκαπέντε χιλιόμετρα νότια-νοτιοανατολικά από τον Μικρό Διομήδη, βρίσκεται άλλο ένα μικρό, ακατοίκητο νησί που λέγεται Βράχος Φέργουεϊ.
Ο πρώτος ευρωπαίος που έφτασε στα νησιά ήταν ο Δανός θαλασσοπόρος Βίτους Μπέρινγκ, στις 16 Αυγούστου 1728 (ημέρα του Αγίου Διομήδη, προς τιμή του οποίου και έλαβαν την ονομασία τους).
Το κείμενο της συμφωνίας του 1867 που καθόριζε τους όρους πώλησης της Αλάσκα από τη Ρωσία στις ΗΠΑ χρησιμοποιούσε τα νησιά για να ορίσει τα σύνορα μεταξύ των δυο χωρών: Το σύνορο βρίσκεται στη μέση της απόστασης που χωρίζει το νησί Κρούζενστερν ή Ιγκναλούκ από το νησί Ρατμάνοφ ή Νούναρμπουκ και συνεχίζει βόρεια επ' αόριστον ώσπου να χαθεί εντελώς στον Αρκτικό Ωκεανό. MyPhotoPics







