Ανδριάντας Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, Αθήνα, Ελλάς

Ο Ανδριάντας του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη,
 3 Απριλίου 1769 - 4  Φεβρουαρίου 1843, είναι χάλκινος,  με ύψος 4 μέτρα. Πρόκειται για την πρώτη έφιππη μορφή της νεοελληνικής γλυπτικής. Το 1889 προκηρύχθηκε ο σχετικός διαγωνισμός στον οποίο κέρδισε ο Λάζαρος Σώχος, διακεκριμένος Έλληνας γλύπτης του 19ου αιώνα. Το πρόπλασμα δουλεύτηκε μεταξύ 1891-1895 στο Παρίσι, στο εργαστήριο του Μερσί όπου και βραβεύθηκε. Το 1900 είχε βραβευθεί από την Ακαδημία της Ρώμης με χρυσό μετάλλιο για το Πρόπλασμα του Ανδριάντα.

Η χύτευσή του σε χαλκό έγινε στο εξωτερικό σε δύο αντίτυπα. Το ένα στήθηκε στο Ναύπλιο το 1901 και το άλλο στην Αθήνα το 1904. Η ομιλητική χειρονομία του ήρωα προσδίδουν στο έργο εκφραστικότητα και ζωντάνια. Στη βάση υπάρχουν δύο χάλκινα ανάγλυφα στα οποία στο ένα ο Κολοκοτρώνης εμψυχώνει τους πολεμιστές του και στο άλλο μάχεται κατά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων. 

Τα ρούχα του αποδίδονται ρεαλιστικά και με γραφικές λεπτομέρειες. Δεν παρουσιάζεται παθητικός και αδιάφορος όπως άλλοι έφιπποι ανδριάντες. Με το δεξί χέρι δείχνει τον δρόμο μακριά και το κεφάλι είναι γυρισμένο προς τα πίσω. Αυτή η αντιθετική κίνηση δίνει δυναμισμό.

Βρίσκεται δίπλα στην Παλαιά Βουλή, τώρα στεγάζει το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο και έχει φορά προς την  οδό Σταδίου. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γυρνά το κεφάλι του προς το κτήριο ενώ το δάκτυλό του δείχνει προς αντίθετη κατεύθυνση,  όπου τον 19ο αιώνα, βρίσκονταν οι Βασιλικοί Στάβλοι. 
Σύμφωνα με λαϊκό ανέκδοτο της εποχής, ο ήρωας της Επανάστασης έδειχνε στους κοινοβουλευτικούς πως λόγω της δουλοπρέπειάς τους προς τον βασιλιά, οι στάβλοι ήταν το κατάλληλο μέρος για αυτούς.

Το άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που βρίσκεται στο κέντρο του ομώνυμου πάρκου στο Ναύπλιο Αργολίδας.


   Η μεταφορά του αγάλματος στην Αθήνα το 1904.

    MyPhotoPics