Η Κάζα Μαλαπάρτε, αναφέρεται και ως Βίλα Μαλαπάρτε, είναι κατοικία στο Punta Massullo, στην ανατολική πλευρά της νήσου Κάπρι, Ιταλία. Το 1937 ανατέθηκε ο σχεδιασμός της στον Ιταλό αρχιτέκτονα Ανταλμπέρτο Λίμπερα από τον Κούρτσιο Μαλαπάρτε. Όμως τα σχέδια του Λίμπερα απορρίφθηκαν από τον ιδιοκτήτη, ο οποίος έχτισε μόνος του την κατοικία με τη βοήθεια ενός ντόπιου τεχνίτη, του Αντόλφο Αμιτράνο.
Βρίσκεται στην κορυφή ενός απότομου βράχου, 32 μέτρα πάνω από την θάλασσα, με θέα στον κόλπο του Σαλέρνο. Μοιάζει με κόκκινο "κουτί", με μια χαρακτηριστική ανάποδη πυραμιδική σκάλα που οδηγεί στο δώμα του τελευταίου ορόφου. Εκεί, υπάρχει ένα γραμμικό καμπύλο λευκό στοιχείο του οποίου το ύψος μειώνεται σταδιακά. Θα έλεγε κανείς ότι είναι ένα υβρίδιο κλασικής και μοντέρνας αρχιτεκτονικής διότι διαθέτει τον μνημειακό χαρακτήρα του κλασικισμού σε συνδυασμό με τη μοντέρνα λειτουργικότητα και την ένταξη στο περιβάλλον.
Εντάσσεται στο ήδη ιδιαίτερο περιβάλλον, δημιουργώντας μια αρμονική σχέση με τη φύση. Αυτό ενισχύεται με την επιλογή των υλικών. Χρησιμοποιήθηκε πέτρα που προέρχεται από τον ίδιο τον βράχο αντικαθιστώντας την χρήση σκυροδέματος που χαρακτηρίζει άλλα σύγχρονα κτίρια της περιόδου, δίνοντας έτσι την εικόνα ότι έχει προκύψει από το τοπίο πάνω στο οποίο βρίσκεται. Οι σκάλες αποτελούν μία τεχνητή συνέχεια του βράχου, δημιουργώντας ένα νέο ύψος σε αυτόν.
Διαιρείται σε τρία επίπεδα που διαφέρουν σε μήκος. Η κύρια είσοδος γίνεται από τη νοτιοδυτική όψη του μεσαίου επίπεδου όπου υπάρχει η κουζίνα και οι ξενώνες παρατεταγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο. Στο κατώτερο επίπεδο υπάρχουν βοηθητικοί χώροι.
Ο τελευταίος όροφος αποτελείται από ένα μεγάλο καθιστικό, που περιβάλλεται από τα τέσσερα μεγαλύτερα παράθυρα της κατοικίας, ενώ το άλλο μισό από δύο κύρια δωμάτια.
Από τη βάση της κατοικίας ξεκινά η μεγάλη σε μήκος σκάλα που οδηγεί στο βατό δώμα της Βίλας, αναφερόμενο και ως "σολάριουμ". Ο χώρος αυτός είναι ανεξάρτητος από το υπόλοιπο σπίτι, καθώς δεν μπορεί να τον προσεγγίσει κανείς από τους εσωτερικούς χώρους, αλλά αποκλειστικά από την εξωτερική σκάλα. Είναι μία ευθεία κλίμακα με σταδιακά αυξανόμενο πλάτος, χωρίς κάποιου είδους προστασία στα άκρα της.
Η πρόσβαση στην Κάζα Μαλαπάρτε είναι δύσκολη καθώς η Βίλα δεν βρίσκεται κοντά σε δρόμο. Από την θάλασσα προσεγγίζεται με δυσκολία και μόνο όταν το επιτρέπουν οι καιρικές συνθήκες. Παλαιότερα, η επιβίβαση γινόταν από τη βάρκα κατευθείαν επάνω στα βράχια, μέχρι που φτιάχτηκε η προβλήτα που υπάρχει μέχρι σήμερα. Από εκεί, θα πρέπει κανείς να ανέβει 99 σκαλοπάτια για να φτάσει στο σπίτι.
Μετά τον θάνατό του το 1957, η Βίλα εγκαταλείφθηκε και
παραμελήθηκε. Τα φυσικά φαινόμενα και οι βανδαλισμοί της προκάλεσαν σοβαρές ζημιές. Ο ανιψιός του Niccolo Rositani, ανέλαβε την αποκατάστασή και την επαναφορά της σε μία βιώσιμη κατάσταση.
Μεγάλο μέρος των αρχικών επίπλων είναι ακόμα εκεί, καθώς το μεγάλο τους μέγεθος δεν επέτρεπε την απομάκρυνσή τους. Τα έπιπλα είναι κατασκευασμένα από ξύλο καρυδιάς, πεύκου και μάρμαρα Carrara.
Ένα παράθυρο πλαισιώνεται σαν πίνακας από σκούρο ξύλο για να εμφανίζει τη θέα στη θάλασσα. Η μαρμάρινη βυθισμένη μπανιέρα στο υπνοδωμάτιο της συντρόφου του εξακολουθεί να υφίσταται και λειτουργεί. Το υπνοδωμάτιο του Μαλαπάρτε και η βιβλιοθήκη του παραμένουν άθικτα.
Το κτίριο δωρήθηκε στο Ίδρυμα Giorgio Ronchi το 1972 και η πρώτη σοβαρή ανακαίνιση ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές του 1990. Δεν ήταν λίγες οι ιταλικές βιομηχανίες που δώρισαν υλικά για τη συντήρηση της κατοικίας. Σήμερα το σπίτι προσφέρεται για μελέτες και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ο Κούρτσιο Μαλαπάρτε ήταν συγγραφέας. Διώχθηκε από τον
Μουσολίνι το 1933 και εξορίστηκε σε ένα νησί της Μεσογείου. Μετά την απελευθέρωσή του, επιθυμούσε ακόμη περισσότερη απόσταση και απομόνωση. Αγόρασε έκταση γης στην ανατολική ακτή του Κάπρι ώστε να υλοποιήσει το όραμά του: ένα κτίριο που να προεξέχει στην άκρη του βράχου με ένα λυρικό στοιχείο στην κορυφή και μια εξωτερική σκάλα που μικραίνει σταδιακά.
Στην Casa Malaparte διαδραματίζεται το τρίτο μέρος της ταινίας του 1963 Le Mépris, η Περιφρόνηση, του Jean-Luc Godard, με τους Μισέλ Πικολί, Μπριζίτ Μπαρντό, Τζακ Πάλανς κ.ά. 
Όχι, δεν είναι πίνακας, είναι η θέα από το παράθυρο!
MyPhotoPics
