Η Μηλιά είναι ορεινό χωρίο του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στα ανατολικά του νομού, πολύ κοντά στο Μέτσοβο, Ελλάς. Χτισμένη σε υψόμετρο 1.160 μέτρων στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου, είναι ένα από τα ορεινότερα χωριά της Ηπείρου. Αποτελούσε ξεχωριστή κοινότητα, ώσπου με το πρόγραμμα Καλλικράτη εντάχθηκε στο Δήμο Μετσόβου. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 396 κάτοικοι.
Όλοι οι κάτοικοι της Μηλιάς μιλούν την βλάχικη διάλεκτο. Στα
βλάχικα η Μηλιά ονομάζεται Αμέρου. Η ανεργία είναι στο 0%. Κάθε οικογένεια έχει και ένα εργαστήριο επεξεργασίας ξύλου. Δύο δασικοί συνεταιρισμοί εκμεταλλεύονται 36.000 στρέμματα δάσους.
Το χωριό έχει νηπιαγωγείο και δημοτικό. Γυμνάσιο και λύκειο τα παιδιά πηγαίνουνε στο Μέτσοβο.
Επίσης, στο χωριό υπάρχει και ομάδα ποδοσφαίρου, o Α.Ο.
Αμέρου. Βόρεια της Μηλιάς βρίσκεται ο εθνικός δρυμός Πίνδου (Βάλια Κάλντα).
Ο σημερινός οικισμός της Μηλιάς, σύμφωνα με προφορικές μαρτυρίες και παραδόσεις που διασώζονται, κτίστηκε πριν τον 16ο αιώνα. Υπάρχει η παράδοση ότι, κατά τα μέσα του 16ου αιώνα, πολλές οικογένειες απ' το χωριό Φτέρη Ολύμπου, κυνηγημένες απ' τους Τούρκους, αναζήτησαν καταφύγιο στην Μηλιά και ενίσχυσαν πληθυσμιακά τον προϋπάρχοντα μικρό οικισμό.
Σήμερα, ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί με Προεδρικό Διάταγμα
παραδοσιακός. Έτσι οι κάτοικοι του χωριού, συντηρούνε τα παλαιά πετρόκτιστα σπίτια ή κτίζουν καινούργια, σύμφωνα με τον παραδοσιακό τρόπο κτισίματος. Τυπική μορφή των σπιτιών αυτών, είναι του τρίχωρου, με τον οντά και το σαράι.
Τιμά τον Άγιο Νικόλαο σαν πολιούχο και η εκκλησία του είναι χτίσμα του 1754. Οι αγιογραφίες του όμως δεν σώζονται γιατί καταστράφηκαν το 1944 απ' τους Γερμανούς κατακτητές.
Γιορτάζει στις 20 του Μάη, με εκδηλώσεις που παράλληλα
σηματοδοτούν και την έναρξη της υλοτομικής και κτηνοτροφικής περιόδου, που αφορά στους κατοίκους του χωριού, αφού η υλοτομία και η επεξεργασία του ξύλου μαζί με την κτηνοτροφία, αποτελούν τις αποκλειστικές ασχολίες των κατοίκων.
