Κάποτε ήταν ένα νέο ζευγάρι που μετακόμισε σε καινούργια γειτονιά. Καθώς έτρωγαν το πρωινό τους στο νέο σπίτι, η γυναίκα κοίταξε έξω από το παράθυρο και είδε τη γειτόνισσα που άπλωνε την μπουγάδα της.
Ααα, τα ρούχα δεν είναι και πολύ καθαρά, σχολίασε, η γειτόνισσα δεν ξέρει να πλένει καλά. Μάλλον χρειάζεται να χρησιμοποιεί περισσότερο σαπούνι. Κάθε φορά που η γειτόνισσα άπλωνε την μπουγάδα της, η γυναίκα έκανε τα ίδια σχόλια.
Πόσες φορές δεν έχουμε βιαστεί να βγάλουμε συμπεράσματα; Μήπως τελικά το πώς βλέπει κανείς τον κόσμο και τις καταστάσεις, έχει να κάνει περισσότερο με τη δική του αντίληψη των πραγμάτων και όχι με το ίδιο το γεγονός;
Ακόμη κι αν ένας κλέφτης συναντήσει έναν άγιο στο δρόμο, θα τον κοιτάζει στις τσέπες. Kαλό είναι να ελέγχουμε πού & πού τα τζάμια της εσωτερικής μας όρασης & αντίληψης, αν είναι καθαρά, προτού βιαστούμε να προδικάσουμε μία κατάσταση ή έναν άνθρωπο.




